ขุมทรัพย์แห่งความสุข

เงิน..........ไม่สำคัญเสมอไป

เงินซื้อ......เตียงนอนได้....แต่ซื้อการนอนหลับที่เป็นสุข.......ไม่ได้

เงินซื้อ......กระดาษปากกาได้....แต่ซื้อความเป็นกวี...........ไม่ได้

เงินซื้อ......อาหารดีๆ ได้...แต่ซื้อความอยากรับประทาน........ไม่ได้

เงินซื้อ......ความประจบสอพลอได้....แต่ซื้อความจริงใจ.........ไม่ได้

เงินซื้อ......เพชรนิลจินดาได้....... แต่ซื้อความงาม.........ไม่ได้

เงินซื้อ......ความสนุกชั่วครู่ได้.....แต่ซื้อความสุข...........ไม่ได้

บางสิ่งเงินซื้อได้.......บางสิ่งเงินก็ซื้อไม่ได้  เช่น  ความรัก   ความอบอุ่น   ความหวังดี   ความซื้อสัตย์   ความจริงใจ

โรคทางใจ.........ที่ควรระวัง

ไม่เข้าใจ.....ตามใจ.....ไม่ใส่ใจ.........ชะล่าใจ.......เผลอใจ

ล่อใจ.......ไม่มีจิตใจ..........จำใจ........เจ็บใจ..... ติดใจ

ความสำเร็จของคน

เป็นเรื่องของการ.........เสาะหา........ไม่ใช่......เกิดมาเป็น

เป็นเรื่องของการ.........ต่อสู้...........ไม่ใช่นั่งดูดวง

เป็นเรื่องของการ.........เชียวชาญ....ไม่ใช่โชคช่วย

เป็นเรื่องของการ.........ฝึกฝน.........ไม่ใช่บุญหล่นทับ

เป็นเรื่องของความสามารถ..............ไม่ใช่วาสนา

เป็นเรื่องของพรแสวง....................ไม่ใช่พรสวรรค์

คำตอบทุกปัญหาชีวิต อยู่ในความเงียบสงบ

อุปสรรคคือ ชีวิตของนักสู้อย่างแท้จริง

ชีวิตยิ่งประสบทุกข์เท่าใดก็ยิ่งได้รสชาติของชีวิตมากเท่านั้น

อุปสรรคเป็นยาขมขื่น ถ้าท่านไม่กลืน ไข้จะหายรึ!

ยินดีในสิ่งที่ตนได้ พอใจในสิ่งที่ตนมี นั้นแหละเป็นคนโชคดีที่สุด

คำพูดที่มีประโยชน์คำเดียว..ที่คนฟังแล้วใจสงบได้ย่อมดีกว่าคำพูดเหลวไหลไร้ประโยชน์ตั้งพันคำ

คำเยินยอคือ น้ำผึ้งเจือยาพิษ คำสรรเสริญเยินยอน่ากลัวกว่าคำด่า

ฮวงจุ้ยดี...สู้  “จิตใจดี”   ไม่ได้.....

คุณธรรม...ความดี.....ไม่ได้อยู่ที่คำพูด......แต่อยู่ที่...  “จิตใจและการกระทำ”

จงพยายามควบคุม  “ความโกรธ” ให้ได้  มิฉะนั้น..ความโกรธ..จะเข้าควบคุมคุณ

ความสำเร็จ......ที่ไร้ซึ่งคุณธรรมคือ   “ความล้มเหลว”   ที่แท้จริง

อย่าทำ.....ความชั่ว...เพระผิดศีลนิดเดียว

อย่าละเว้นการกระทำ “ความดี”   เพราะคิดว่า   ได้บุญกุศล...แค่นิดเดียว

รู้เหตุผล...ไม่อับจน...รู้กาลไม่ถูกด่า    รู้ประหยัด......ไม่ขัดสน

โกรธ....ทำลายตับ    คิดมาก...ทำลายม้าม     กังวล...ทำลายปอด     กลัว...ทำลายไต

ความโกรธ  “เพียงชั่ววูบ”    อาจทำความเสียใจไปทั้งชีวิต

คนเราถ้า “ทำความดี” แม้บุญยังไม่มาถึง...แต่...เคราะห์ภัยก็เตลิดหนีไปไกลแล้ว

มีเกินใช้ได้เกินเสีย เท่ากับ “รวย”   เสียเกินได้  ให้เกินมี เท่ากับ “จน”

ทุกๆปัญหา   มีปัญญาเป็นยาแก้  ปัญญาก็มาจากปัญหานั่นแหละ

หยก.....ถ้าไม่เจียรนัยก็ไม่ล้ำค่า   ชีวิต...ถ้าหมดความดี   ก็หมดความหมาย...

จงใช้ชีวิต...ให้คุ้มค่า...สมกับที่ได้เกิดมา....ด้วยการสร้าง “ความดี”

จงยอมรับว่า.....ความเจ็บปวดและความผิดหวัง.....คือส่วนหนึ่งของชีวิต

“ความอดทน”   เป็นสิ่งขมขื่น   แต่ผลของมันหวานชื่นเสมอ

จงพอใจในสิ่งที่ตนมี.....ยินดีในสิ่งที่ตนได้   และยอมรับ...ในสิ่งที่ศูนย์เสียไป

มองโลก....ในแง่ดี “แก้ปัญหาได้” มองโลกในแง่ร้าย  ยิ่งแก้ยิ่ง “กลุ้ม”

เมื่อใจเหงา.....กายเหงา   เมื่อใจเศร้า.....กายเศร้า    เมื่อใจทุกข์....กายทุกข์ ทำใจให้สุขดีกว่า  ชีวิตจะได้ไม่เหงา ไม่เศร้า

สิ่งดีๆ ในชีวิต   เริ่มจากการ  “คิดดี   ทำดี”   ทั้งสิ้น

เรียนรู้ระดับสูงมามาก ใช่จะมีปัญญามาก มองโลก...ให้ลึกซึ้ง  ปัญญา..จึงบังเกิด

“คนฟุ่มเฟือย”   แม้จะร่ำรวยก็มักขัดสน

“คนประหยัด” แม้จะยากจนก็มักมีเหลื่อเก็บ

คนดี.....ชื่อหอมร้อยชาติ   คนเลว...ฉาวโฉ่หมื่นปี